HISTORIA MIASTA

Kalendarium

VII - XI w. n.e.
Na terenie dzisiejszego miasta istniało wczesnośredniowieczne grodzisko, którego elementy zachowały się przy ul. Haffnera. Od kilku lat na sopockim grodzisku działa udostępniony dla zwiedzających skansen archeologiczny.

1186 r.
Pierwsza wzmianka źródłowa na temat Stawowia i Gręzowa - dwóch osad leżących w granicach dzisiejszego Sopotu. Obie osady wymienione zostały w dokumencie fundacyjnym klasztoru cystersów w Oliwie wśród czterech wsi stanowiących pierwotne uposażenie oliwskiego opactwa.

1212 - 1214 r.
W dokumencie fundacyjnym, wydanym przez Mściwoja I - księcia gdańskiego - dla klasztoru norbertanek w Żukowie, pojawia się po raz pierwszy nazwa Świemirowo - niegdyś samodzielnej wsi, dzisiaj obszaru położonego w granicach miasta Sopotu.

1283 r.
W dokumencie wystawionym przez księcia gdańskiego, Mściwoja II, po raz pierwszy wymieniona zostaje wieś Sopot. Osada wymieniona została wśród szesnastu wsi, które oliwscy cystersi otrzymali w zamian za miejscowości leżące na ziemi gniewskiej, utracone przez nich na rzecz Krzyżaków. Klasztor cystersów w Oliwie pozostawał właścicielem Sopotu przez blisko pięć stuleci - aż do kasaty dóbr klasztornych po pierwszym rozbiorze Polski.
W tym samym dokumencie z 1283 r. po raz pierwszy wymieniona została również dzisiejsza dzielnica Sopotu Brodwino.

1316 r.
Opactwo cystersów w Oliwie, drogą wymiany z klasztorem norbertanek w Żukowi, stało się właścicielem wsi Świemirowo. Od tej pory cały obszar dzisiejszego miasta znajdował się w granicach posiadłości oliwskich cystersów.

1466 r.
W wyniku drugiego pokoju toruńskiego Sopot wraz z całym Pomorzem Gdańskim znalazł się w granicach Rzeczypospolitej.

Połowa XVI w.
Sopot z wsi chłopskiej zaczyna się przekształcać w miejsce letniego wypoczynku gdańskich patrycjuszy. W ciągu kilkudziesięciu lat najbogatsi przedstawiciele gdańskiego kupiectwa wybudowali w Sopocie - na gruntach wydzierżawianych od oliwskich cystersów - dwanaście letniskowych dworów, otoczonych ozdobnymi ogrodami. Centrum wsi znajdowało się wówczas w rejonie skrzyżowania dzisiejszych ulic 1 Maja i Bohaterów Monte Cassino z aleją Niepodległości. Położony poniżej sopockiej skarpy dolny taras pozostawał aż do początków XIX w. niezamieszkany, jedynie nad samym morzem istniała niewielka osada rybacka.

1660 r.
Podczas prowadzonych w pobliskiej Oliwie rokowań pokojowych, kończących wojnę polsko-szwedzką, w sąsiadującym z Sopotem majątku Karlikowo przez kilka tygodni przebywał polski król Jan Kazimierz wraz z królową Marią Ludwiką i cały dworem. Przewodniczący delegacji szwedzkiej Magnus de la Gardie rezydował w samym Sopocie, w najokazalszym spośród tutejszych dworów, zwanym od tej pory Dworem Szwedzkim.

1733-1734 r.
Sopot zostaje doszczętnie spalony przez oblegające Gdańsk wojska rosyjskie. Zniszczenie osady było efektem toczącej się od jesieni 1733 roku wojny o koronę polską pomiędzy Stanisławem Leszczyńskim a Augustem III. Pod koniec września 1733 r. Leszczyński przybył do Sopotu i przez kilka dni mieszkał w tutejszym Dworze Szwedzkim. Następnie schronił się w Gdańsku, gdzie oczekiwał pomocy francuskiej. W odpowiedzi na desant francuski, oblegające Gdańsk wojska rosyjskie spaliły okoliczne osady nadmorskie, wśród nich Sopot. Po zakończeniu działań wojennych zrujnowane sopockie dwory zostały opuszczone przez dotychczasowych dzierżawców - gdańskich patrycjuszy - i w większości pozostawały niezagospodarowane aż do połowy XVIII w.

II połowa XVIII w.
Większość sopockich dworów wykupiona została przez pomorski ród magnacki Przebendowskich. W latach 1756-1757 generał Józef Przebendowski nabył w Sopocie dziewięć posiadłości, w roku 1786 wdowa po nim, Bernardyna z Kleistów, kupiła dwa kolejne dwory. W ten sposób w końcu XVIII wieku Przebendowscy skupili w swych rękach jedenaście spośród piętnastu sopockich dworów. W roku 1804 cały ten majątek został sprzedany gdańskiemu kupcowi Carlowi Christophowi Wegnerowi.

1772 r.
W wyniku pierwszego rozbioru Polski Sopot znalazł się w granicach państwa pruskiego. Na mocy decyzji króla Fryderyka II dobra ziemskie klasztoru oliwskiego - wśród nich majątki sopockie - zostały skonfiskowane i włączone do pruskich domen państwowych.

1819 r.
Największy sopocki posesor, Carl Christoph Wagner, podjął pierwsze próby uruchomienia kąpieliska morskiego - wybudował przy plaży skromny budynek wyposażony w wanny do kąpieli ciepłych oraz kabiny-przebieralnie. Przedsięwzięcie Wegnera nie przyniosło jednak sukcesu.


W Sopocie stoją w tym czasie 23 domy; wieś liczy 350 mieszkańców; powierzchnia gminy wiejskiej wynosi 44 włóki pruskie (ok. 337 ha).

1823 r.
W Sopocie powstaje pierwszy profesjonalny Zakład Kąpielowy, wybudowany przez doktora Jeana Georga Haffnera. Data ta uznawana jest za początek sopockiego kurortu.


Haffner, Alzatczyk z pochodzenia, przybył do Gdańska w 1808 r. jako lekarz wojsk napoleońskich i osiadł tu na stałe. Zadania urządzenia w Sopocie kąpieliska morskiego z prawdziwego zdarzenia podjął się na życzenie władz pruskich. W następnych latach doktor Haffner rozbudowywał kąpielisko o kolejne urządzenia dla kuracjuszy. W 1824 roku otwarty został pierwszy sopocki Dom Kuracyjny. W tym czasie powstały też pierwszy drewniany pomost o długości ok. 63 metrów - pierwowzór dzisiejszego mola - oraz drewniane łazienki-przebieralnie nad brzegiem morza - oddzielne dla kobiet i mężczyzn, a także park kuracyjny. Zaczęły ukazywać się pierwsze sopockie przewodniki turystyczne, a także pierwsze czasopismo wydawane z myślą o przybywających do Sopotu kuracjuszach.


Jean Georges Haffner zmarł w roku 1830. Sopocką spuściznę objął po nim pasierb Ernst Adolf Böttcher. Założone przez Haffnera Przedsiębiorstwo Kąpielowe pozostawało własnością prywatną aż do roku 1877.

1842 r.
Ernst Adolf Böttcher rozbudował Dom Kuracyjny oraz wystawił pierwszy w Sopocie teatr. Wybudował również nowe łazienki. Sopot posiada w tym czasie 150 domostw i liczy 937 stałych mieszkańców. W połowie XIX w. liczba kuracjuszy odwiedzających w sezonie letnim sopockie kąpielisko utrzymywała się w granicach 800-1200 osób rocznie.

1870 r.
Przez Sopot przeprowadzona zostaje linia kolejowa Gdańsk - Słupsk - Koszalin, przedłużona później do Berlina. Uruchomienie połączeń kolejowych, dzięki zwiększeniu dostępności Sopotu, przyczyniło się do niezwykle dynamicznego rozwoju kąpieliska w końcu XIX wieku. Sopot z niewielkiego ośrodka o lokalnym znaczeniu w krótkim czasie stał się nowoczesnym, eleganckim kurortem o ambicjach europejskich. Liczba letników przybywających do Sopotu zaczęła rosnąć lawinowo, aby w roku 1900 sięgnąć 12,5 tys.

1873 r.
W wyniku reform powiatowych, w miejsce dotychczasowego sołtysa, władzę administracyjną w Sopocie objął zarząd gminy z wójtem na czele oraz rada gminna. W roku 1874 do Sopotu włączone zostały osady Karlikowo, Świemirowo i Stawowie. Powierzchnia gminy sopockiej osiągnęła wówczas 889 ha, liczba stałych mieszkańców przekroczyła 2800.

1877 r.
Władze gminne wykupiły od spadkobierców doktora Haffnera Przedsiębiorstwo Kąpielowe i przystąpiły do jego rozbudowy. W roku 1881 na osi mola powstał nowy (drugi), okazały Dom Kuracyjny. Przedłużono i poszerzono molo, które osiągnęło długość 85 metrów.

1897 r.
Otwarto pierwsze korty tenisowe, zlokalizowane w sąsiedztwie Parku Północnego.

1898 r.
W Karlikowie otwarto istniejący do dziś tor wyścigów konnych.

1900 - 1902 r.
Około 1900 roku blisko 52 % ludności Sopotu stanowili katolicy, 46 % ewangelicy, 1 % wyznawcy judaizmu.
17 września 1901 r. odbyło się uroczyste poświęcenie kościoła ewangelickiego Zbawiciela, wybudowanego w centrum Sopotu, na tzw. Morskim Wzgórzu.


21 grudnia 1902 r. poświęcona została również nowa świątynia katolicka, która otrzymała wezwanie Najświętszej Marii Panny Gwiazdy Morza.


8 października 1901 r. na mocy edyktu cesarza Niemiec, Wilhelma II, gmina wiejska Sopot otrzymała prawa miejskie. Nowo wybrany burmistrz Sopotu oraz zarząd miasta rozpoczął urzędowanie 1 kwietnia 1902 r. Dzień 8 października obchodzony jest obecnie jako rocznica nadania Sopotowi praw miejskich.

1904 r.
Oddano do użytku nowy, okazały Zakład Kąpielowy. Zachowana do dziś budowla, ozdobiona wysoka wieżą, stanowi jeden z bardziej charakterystycznych elementów sopockiego krajobrazu. Obecnie mieści się tu Zakład Balneologiczny, należący do kompleksu Wojewódzkiego Szpitala Reumatologicznego.

1907 r.
Wybudowano nowe Łazienki Południowe - drewniany budynek nawiązujący do architektury staronorweskiej. Obecnie w kompleksie dawnych łazienek mieści się hotel chiński z restauracją.

1909 r.
Otwarty został Teatr Leśny - poprzednik dzisiejszej Opery Leśnej.

1910 r.
Rozpoczęto wznoszenie nowego (trzeciego) Domu Kuracyjnego. Prowadzona na wielką skalę inwestycja zakończona została w roku 1912. Rozległy kompleks zabudowań III Domu Kuracyjnego mieścił m.in. pokoje hotelowe, restauracje, winiarnię, salę teatralną.

dom zdrojowy

kalendarium_dom zdrojowy

1914 r.
W przededniu pierwszej wojny światowej Sopot liczył 17 400 stałych mieszkańców, powierzchnia miasta wynosiła 899 ha, w sezonie kurort odwiedziło przeszło 20 tys. letników.

1920 r.
Na mocy postanowień traktatu wersalskiego proklamowane zostało Wolne Miasto Gdańsk, które objęło swoimi granicami również powiat miejski Sopot. Przez blisko dwadzieścia lat północna granica Sopotu stanowiła jednocześnie granicę państwową między Wolnym Miastem Gdańsk a Rzeczpospolitą Polską.
W Domu Kuracyjnym otwarte zostało słynne sopockie kasyno gry, przyciągające w latach międzywojennych niezliczonych miłośników hazardu. W 1923 roku specjalnie dla potrzeb kasyna do kompleksu Domu Kuracyjnego dobudowano od południa nowe skrzydło.

1927 r.
Oddano do użytku Kasino-Hotel, największy, a jednocześnie najbardziej nowoczesny i wytworny spośród sopockich hoteli. Po drugiej wojnie światowej przemianowany został na Hotel Grand.

1928 r.
Sopockie molo rozbudowane zostało do dzisiejszych rozmiarów (512 metrów długości). Od tej pory pozostaje najdłuższym drewnianym pomostem w Europie.
W tym czasie sopockie kąpielisko osiąga apogeum swojej popularności - w sezonie letnim miasto gościło blisko 30 tys. turystów zagranicznych.

1938 r.
Naziści spalili sopocką synagogę - był to przejaw nasilającej się w latach trzydziestych hitleryzacji, odczuwalnej zarówno w Sopocie, jak i na terenie całego Wolnego Miasta Gdańska.

1939 r.
1 września rozpoczęła się druga wojna światowa. Na mocy decyzji gauleitera Alberta Forstera terytorium Wolnego Miasta Gdańska włączone zostało do Trzeciej Rzeszy. Aresztowania przedstawicieli sopockiej polonii. Wyjazd żydowskich mieszkańców miasta.

1942 r.
Ostatni w czasie wojny sezon artystyczny w Operze Leśnej.

1945 r.
23 marca od strony Kolibek do Sopotu wkroczyły oddziały Armii Czerwonej. W wyniku działań wojennych, a także dokonywanych już po wycofaniu się wojsk niemieckich celowych podpaleń zniszczeniu uległo około 10 % zabudowy miasta, w tym niemal w całości kompleks Domu Kuracyjnego, a także cała zabudowa dolnego odcinka ul. Bohaterów Monte Cassino.


Umieszczenie w sopockim ratuszu tymczasowej siedziby władz wojewódzkich (do końca 1946 r.). Rozpoczęcie wysiedlania ludności niemieckiej i napływ nowych osadników.


Utworzenie Filharmonii Bałtyckiej, Teatru Dramatycznego, Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych, Instytutu Muzycznego.

1946 r.
Uruchomienie zakładu leczniczo-kąpielowego przy molo. Utworzenie linii tramwajowej łączącej Sopot z Gdańskiem (funkcjonowała do 1953 r.). Otwarcie Biblioteki Miejskiej

1947 r.
Powstanie Wyższej Szkoły Handlu Morskiego oraz Wyższej Szkoły Muzycznej. Otwarcie Targów Gdańskich w drewnianych pawilonach wzniesionych na części przyziemia dawnego Domu Zdrojowego.

1948 r.
Pierwszy Festiwal Sztuk Plastycznych w Sopocie. Przeznaczenie Pawilonów po Targach Gdańskich na wystawy artystyczne.

1951 r.
Rozpoczęcie działalności Centralnego Biura Wystaw Artystycznych (późniejsze BWA - Biuro wystaw Artystycznych).

1952 r.
Uruchomienie elektrycznej kolei miejskiej łączącej Sopot z Gdańskiem, a w roku następnym również i z Gdynią.

1954 r.
Przeniesienie Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych do Gdańska.

1956 r.
Pierwszy w Polsce Międzynarodowy Festiwal Muzyki Jazzowej (choć większość koncertów odbywała się w Gdańsku, imprezę firmowało oficjalnie miasto Sopot).

1957 r.
Powstanie Sopockiego Klubu Lekkoatletycznego (SKLA).

1958 r.
Powstanie „Cyrku Rodziny Afanasjeff".

1961 r.
Pierwszy Międzynarodowy Festiwal Piosenki w Operze Leśnej.

1963 r.
Wyłączenie popularnego sopockiego „Monciaka" z ruchu samochodowego.

1964 r.
Przykrycie Opery Leśnej dachem z tkaniny.

1967 r.
Rozpoczęcie budowy (oddanie do użytku nastąpiło w 1972 r.) żelbetowych Łazienek Północnych.

1968 r.
Powstanie Towarzystwa Przyjaciół Sopotu.

1971 - 1975 r.
Wzniesienie kompleksu budynków sanatoryjno-hotelowych przy ulicy Bitwy pod Płowcami oraz budynków uniwersyteckich przy ulicy Armii Krajowej.

1976 r.
Ukazał się pierwszy numer „Rocznika Sopockiego".

1977 r.
Według danych Urzędu Miasta, Sopot osiągnął największą w swych dziejach liczbę (54 500) stałych mieszkańców.

monciak 70te

kalendarium_monciak 70te

1979 r.
Sopot uznany został za urbanistyczny zespół zabytkowy, dzięki czemu podlega obecnie ochronie państwowych służb konserwatorskich.

1981 r.
Wprowadzenie - podobnie jak w całym kraju - stanu wojennego, co spowodowało m.in. zamknięcie Opery Leśnej (do 1984 r.) i zawieszenie organizowania festiwali piosenki.

1990 r.
Pierwsze wolne wybory do Rady Miasta.

1995 r.
Rozbudowa Łazienek Południowych i przekształcenie ich w zespół restauracyjno-hotelowy. Uchwalenie statutu miasta, w którym określono także wygląd sopockiego herbu i flagi.


1995 r.
Nadanie tytułu Honorowego Obywatela Miasta Lechowi Wąłęsie.

1997 r.
Uruchomienie ujęcia leczniczych wód solankowych - Zdroju Św. Wojciecha.

1998 r.
Odsłonięcie pomnika poświęconego poległym i pomordowanym żołnierzom Armii Krajowej, usytuowanego naprzeciwko gmachu Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego.

1999 r.
Oficjalne uzyskanie przez Sopot statusu uzdrowiska. Odprawienie przez Ojca Świętego, Jana Pawła II, mszy świętej na sopockim hipodromie dla blisko 800 tysięcy pielgrzymów.

2000 r.
Połączenie nadmorską ścieżką rowerową Sopotu z Gdańskiem. Zorganizowanie na hipodromie koncertu Tiny Turner dla 60 tysięcy fanów.

2001 r.
Początek uroczystych obchodów 100-lecia nadania Sopotowi praw miejskich. W ramach obchodów odbywa się wiele uroczystości większego i mniejszego formatu. Na trwałe do kalendarza sopockich imprez wchodzą zainaugurowane w roku stulecia miasta: Święto Ulicy Bohaterów Monte Cassino, Zawody CSIO w ujeżdżaniu koni i skokach przez przeszkody, rozgrywane na hipodromie i Festiwal Teatru Polskiego Radia i Telewizji Polskiej Dwa Teatry.
Rozpoczęcie programu "100 elewacji na stulecie" w ramach którego miasto dofinansowuje wspólnoty mieszkaniowe remontujące swoje kamienice.


Rozpoczęcie działalności przez Muzeum Sopotu w dawnej willi Ernsta Claaszena przy ulicy Poniatowskiego.
Uroczyste otwarcie Hali Stulecia przy ul. Goyki, bazy dla koszykarzy Trefla Sopot. Nadanie tytułów honorowych obywateli miasta Czesławowi Miłoszowi, Izabeli Sierakowskiej-Tomaszewskiej, Andrzejowi Dudzińskiemu, Elżbiecie Duńskiej-Krzesińskiej i Sewerynowi Krajewskiemu. Zorganizowanie na sopockich obiektach sportowych X Światowych Igrzysk Polonijnych. Ustawienie przy kościele p.w. Ducha Świętego kopii krzyża z Giewontu o wysokości 13 metrów - daru partnerskiego miasta Zakopane.


Oddanie do użytku Hotelu Rezydent z 64 pokojami, salą restauracyjną, pubem i sauną. Uroczyste otwarcie centrali Ergo Hestii.


Oddanie do użytku nowego Spatifu po 2 latach przebudowy.

2002 r.
Nadanie skwerowi przy pomniku żołnierzy Armii Krajowej imienia Danuty Siedzikówny- "Inki" (sanitariuszki 5 Wileńskiej Brygady AK zamordowanej przez UB).
Otwarcie tunelu pod Aleją Niepodległości w ciągu ulicy Marynarzy.
Zakończenie budowy i uruchomienie sopockiego Aquaparku na Zamkowej Górze.

2003 r.
Zainstalowanie na końcu sopockiego mola kamery internetowej z której widok można oglądać na stronie www.sopot.pl.
Przy ulicy Bohaterów Monte Cassino powstał Krzywy Domek, odtąd najczęściej fotografowany budynek w Sopocie.
Zorganizowanie w Operze Leśnej pierwszego festiwalu Top Trendy.
Uroczyste otwarcie nowej siedziby Sopockiego klubu Żeglarskiego- Centrum Windsurfingu i Żeglarstwa o powierzchni 8 tys. m².
Zlikwidowanie starej kładki nad torami i przystankiem SKM Sopot Kamienny Potok i oddanie do użytku nowoczesnego tunelu i peronu.
Zakończenie budowy kompleksu usługowo mieszkaniowego Trzy Gracje przy ul. Bohaterów Monte Cassino.
W Sopocie jako pierwszy w Trójmieście rozpoczął działalność Uniwersytet III wieku.

2004 r.
Otwarcie sopockiego hospicjum prowadzonego przez Caritas Archidiecezji Gdańskiej.
Oddanie do użytku domu komunalnego wybudowanego przez miasto przy ulicy Malczewskiego. Klucze otrzymało 29 rodzin.
Drużyna koszykarzy Prokomu Trefla Sopot po raz pierwszy zdobyła tytuł Mistrza Polski.
Koszykarze zdobywali tytuł dla kurortu w latach 2004-09.
Sopot zajmuje pierwsze miejsce w rankingu tygodnika "Polityka" - "Gdzie żyje się najlepiej", wyprzedzając m.in. Warszawę. Kurort triumfuje też w rankingu polskich kąpielisk zorganizowany przez ten sam tygodnik.
Uroczyście odsłonięto pomnik Jana Jerzego Haffnera, założyciela sopockiego kąpieliska.
Uruchomiono sopocką solankę. Z fontanny usytuowanej przed Zakładem Balneologicznym, trysnął strumień nadającej się do picia, piętnastokrotnie rozcieńczonej solanki.

2005 r.
Powstało nowe logo Sopotu.
W związku ze śmiercią papieża Jana Pawła II zorganizowano w kurorcie "biały marsz" a na hipodromie odbył się apel jasnogórski, na który przybyło kilka tysięcy osób. Decyzją Rady Miasta molo otrzymało imię Jana Pawła II.
Gwiazdą Sopot Festiwalu był zespół Simply Red.
Przy ulicy Armii Krajowej uroczyście otwarto nowa sopocka komendę policji wybudowaną za pieniądze miasta.
Molo, niebieskie morze oraz fragment plaży znalazły się na znaczku pocztowym o nominale 2 zł 20 groszy poświęconym Sopotowi, wprowadzonym do obiegu przez Pocztę Polską.
Podczas Jazz Festiwalu w sali PFK koncert zagrał Winton Marsalis z zespołem.

2006 r.
Rada Miasta ustaliła nazwy i granice dzielnic Sopotu. Od tego momentu kurort urzędowo dzieli się na Górny i Dolny Sopot, Karlikowo, Świemirowo, Stawowie, Brodwino i Kamienny Potok.
Przy Alei Niepodległości otwarto Centrum Organizacji Lokalnej Przedsiębiorczości Społecznej im. Św. Benedykta.
Z okazji 15 - lecia Hestii w Operze Leśnej zagrała słynna Academy of st. Martin in the Fields pod batutą Carlo Rizziego.
Podczas Sopot Festiwalu wystąpił Elton John.
Sopocka firma SMT Shipmenagment & Transport nadała imię miasta zakupionemu przez siebie masowcowi. M/V Sopot obsługuje linie żeglugowe w Ameryce południowej transportując rudę żelaza.
Otwarto Centrum Dydaktyczno-Szkoleniowe Uniwersytetu Gdańskiego przy ul. Piaskowej.

2007 r.
Nadanie tytułu Honorowego Obywatela Sopotu Władysławowi Bartoszewskiemu.
Po modernizacji uroczyście oddano do użytku zadaszone targowisko przy ul. Polnej nazwane Non Stop.
Polska Filharmonia Kameralna Sopot uczciła swoje 25-lecie całorocznym cyklem koncertów ze znanymi solistami.
Podczas Sopot Festiwalu w operze leśnej wystąpiły gwiazdy epoki disco lat 70: Gloria Geynor, Sister Sledge, Village People, Kool & The Gang.
Sopockim rybakom przekazano w użytkowanie nową przystań- kompleks pawilonów o powierzchni 800 m².

2008 r.
Przywrócono bezpośrednie połączenie Sopotu z Zakopanem. Pociąg PKP Intercity otrzymał oficjalna nazwę "Monciak-Krupówki".
Uroczyście oddano do użytku tunel pod ulicą Bohaterów Monte Cassino.
Sopot otrzymał tytuł Samorządowego Lidera Zarządzania w dziedzinie gospodarki mieszkaniowej. Za remonty budynków mieszkalnych tytuł przyznała miastu kapituła Związku miast Polskich i Powiatów.
Na sopockiej plaży przy molo odsłonięto rzeźbę autorstwa Pawła Althamera "Dwaj ludzie z szafą". Podczas uroczystości obecny był Roman Polański, autor filmu, do którego rzeźba nawiązuje.
W Parku Północnym odsłonięto obelisk upamiętniający Zbigniewa Herberta.
Liczba zarejestrowanych w Sopocie samochodów przekroczyła o 3 tysiące liczbę mieszkańców.

kalendarium_prezydencja

2009 r.
Do obiegu sezonowo wprowadzono sopockie Guldeny-pamiątkowe monety wybite z okazji 100-lecia Opery Leśnej i 50-lecia polskiego rock and rolla.
Dokonano uroczystego otwarcia Centrum Haffnera, najważniejszej sopockiej inwestycji po roku 1990, wybudowanej w latach 2006-09. W ramach Centrum przywrócono miastu zrujnowana podczas wojny część kurortu. W skład CH weszły: czwarty w historii Sopotu Dom Zdrojowy, nowa siedziba Państwowej Galerii Sztuki, Hotel Sheraton, Multikino, pasaż handlowy, budynek parkingowo-biurowy i budynek mieszkalny.
Do użytku oddano zrewitalizowany Park Północny.
Do Muzeum Sopotu trafiły skany "Copockiej Gazetki Kąpielowej" z lat 1897, 1900 i 1902, pozyskane z Lwowskiej Biblioteki Narodowej.
Z okazji 100-lecia Opery Leśnej na scenie obiektu wystawiono koncertową wersję "Złota Renu" Ryszarda Wagnera.
W Sopocie z okazji 70 rocznicy wybuchu II wojny światowej gościł premier Rosji Władymir Putin. Delegacja rosyjska zajęła cały Grand Hotel a rosyjski premier spotkał się z premierem Donaldem Tuskiem na molo.
Honorowym Obywatelem Sopotu został Arcybiskup Gdański senior Tadeusz Gocłowski.
W Multikinie odbyła się premiera filmu dokumentalnego poświęconego przedwojennej sopockiej polonii.
We wszystkich sopockich szkołach wprowadzono dzienniki elektroniczne.
Na Brodwinie oddano do użytku sopockiego "Orlika"- boisko piłkarskie oraz boisko do siatkówki i koszykówki.
Sopot pozyskał siatkarki Trefla Gdynia, które nowy sezon rozpoczęły pod szyldem Trefla Sopot, a wkrótce po awansie do siatkarskiej ekstraklasy Atomu Trefla Sopot.

2010 r.
Wybudowano 75 nowych mieszkań komunalnych przy al. Niepodległości i ul. Zacisze.
Sopot uczcił ofiary katastrofy smoleńskiej nadając nazwy obiektom związanym z kurortem osobom- Park Lecha i Marii Kaczyńskich, Skwer Arkadiusza Rybickiego i rondo Macieja Płażyńskiego.
Do użytku oddano wyremontowany przystanek SKM Sopot Wyścigi.
Z powodu remontu Opery Leśnej festiwal Top Trendy odbył się w specjalnym namiocie na terenie hipodromu.
Na miejscu dawnego kina "Bałtyk" uroczyście otwarto nowo wybudowaną Scenę Kameralną Teatru Wybrzeże.
Wygranym przez polskich siatkarzy meczem z Brazylia zainaugurowano działalność hali widowiskowo-sportowe ERGO Arena, na granicy Sopotu i Gdańska.
Przy wtórze orkiestry dętej do użytku oddano zrewitalizowany przystanek SKM w Sopocie.
Na najwyższej kondygnacji Domu Zdrojowego oficjalnie otwarto pijalnię wody solankowej.
Do Muzeum Sopotu trafił obraz Józefa Czapskiego, namalowany w latach 30, a przedstawiający sopocką plażę.
W sanatorium "Leśnik" do użytku została oddana sztuczna grota solna wykorzystująca lecznicze własności soli.

2011 r.
Imię Krzysztofa Klenczona nadano uliczce przy targowisku miejskim Non Stop.
Ergo Arena została laureatem konkursu "Polska Architektura 2010" - na najlepszy obiekt sportowy.
W koncertach zorganizowanych w Ergo Arenie wystąpili m.in.: Sting, Erykah Badu, Pink Floyd, Chris Botti, Ozzy Obourne, Rammstein i rewia "Disney na lodzie". W Ergo Arenie zorganizowano także kolejny festiwal Top Trendy.
Po gruntownej przebudowie oddano do użytku Plac Przyjaciół Sopotu.
Uroczyście otwarto marinę przy molo, dysponującą miejscem dla ponad 100 jachtów.
Sopot stał się jednym z miast - gospodarzy polskiej prezydencji w Unii Europejskiej, stając się miejscem spotkań europejskich dyplomatów.
W Ergo Arenie rozegrano finałowy turniej Ligi Światowej siatkówki. Polska zajęła w nim 3 miejsce.
W przebudowanych Łazienkach Północnych otwarto Multimedialne Centrum Kulturalno-Artystyczne "Zatoka Sztuki".
U stóp sopockiego grodziska otwarty został nowy pawilon edukacyjny, służący do organizacji wystaw i warsztatów edukacyjnych.
prezydencja

2012 r.
W Ergo Arenie wystąpił najsławniejszy cyrk świata Cirque de Soleil
Odrodzony zespół koszykarzy Trefla Sopot zdobył Puchar Polski.
Na antenie TV Gdańsk ukazał się nowy program o kurorcie- "Sopot Miasto Sztuki".
Plac przy Ergo Arenie uzyskał identyczną nazwę zarówno w Sopocie jak i w Gdańsku - Plac Dwóch Miast. Nazwę obiektu wybrano w konkursie dla mieszkańców obu miast.


Opracował: Tomasz Kot

Historia Miasta

Pierwsza wzmianka o Sopocie pochodzi z 1283 r., kiedy to małą wioskę rybacką o tej nazwie, książe pomorski Mściwój II podarował cystersom oliwskim. To oni zarządzali tymi terenami przez prawie 500 lat. Już od połowy XVI w. bogaci patrycjusze gdańscy i dyplomaci obcych państw zaczęli budować w Sopocie swoje letnie rezydencje. W tym też czasie pojawiły się pierwsze próby organizowania specjalnych miejsc do kąpieli morskich. Po I rozbiorze Polski w 1772 r. Sopot przeszedł w ręce pruskie.


Po klęsce Napoleona w Rosji i odwrocie armii francuskiej spod Moskwy, w Gdańsku osiedlił się francuski chirurg wojskowy major Jan Jerzy Haffner, który kupił tu kawałek ziemi i w 1823 r.


wybudował zakład kąpielowy (łazienki). Rok później za jego sprawą powstał tu pierwszy Dom Zdrojowy. Następnie dzięki aktywności Haffnera założono okoliczny park (istniejący do dziś), wytyczono ścieżki spacerowe i zbudowano pierwsze molo. Do Sopotu zaczęli przybywać pierwsi kuracjusze, a miejscowość uznana została za kąpielisko. Po uruchomieniu w 1870 r. połączenia kolejowego Koszalina z Gdańskiem i Warszawą, na trasie którego znalazł się Sopot, nastąpił szybki rozwój miejscowości. W 1901 r. Sopot otrzymał prawa miejskie, kurort powoli stawał się bardzo modnym miejscem w Europie - nazywano go Riwierą Północy. W 1909 r. rozpoczęła swoją działalność Opera Leśna.
Traktat Wersalski włączył tereny Sopotu w skład Wolnego Miasta Gdańska. W 1920 r. założono w mieście kasyno, a w 1927 r. oddany do użytku został Grand Hotel. Drewniane molo przedłużono do obecnej długości 511,5 m.
Po II wojnie światowej w 1945 r. Sopot został włączony do Polski, zaś pozostającą jeszcze w mieście ludność niemiecką wysiedlono, a ich miejsce zajęli Polacy z Kresów Wschodnich. W 1961 r. miasto ponownie zyskało rozgłos, kiedy zorganizowano tu I Międzynarodowy Festiwal Piosenki.
W 2001 r. Sopot obchodził uroczystości 100-lecia nadania praw miejskich.

Statue of Jean Georg Haffner in Sopot

Jan Jerzy Haffner

Jan Jerzy Haffner, lekarz wojsk napoleońskich, doceniając piękno i walory lecznicze nadmorskiego zakątka, postanowił osiedlić się w Sopocie i stworzyć tu kąpielisko.

WIĘCEJ
herb

Herb i hejnał

Sybole Miasta Sopotu.

WIĘCEJ
 
© 2014 URZĄD MIASTA SOPOTU   |
PROJEKT I WYKONANIE: PHENO