Zabytki i pomniki

„Ince”, sanitariuszce Armii Krajowej

 

 

Park „Inki”, naprzeciwko Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego

ul. Armii Krajowej 101 , Sopot

 

W pobliżu pomnika żołnierzy Armii Krajowej znajduje się symbolicznie rozbity głaz, poświęcony młodziutkiej sanitariuszce AK. Napis na przytwierdzonej do niego tablicy oznajmia: [Pamięci Danuty Siedzikówny „Inki”, sanitariuszki 5 Wileńskiej Brygady AK mjr Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki” rozstrzelanej w 18 roku życia z wyroku komunistycznego sądu 28 VIII 1946 r. w Gdańsku. Mieszkańcy Sopotu. Instytut Pamięci Narodowej. Podkomendni „Majora Łupaszki”]. Również mały park, w którym znajduje się głaz i stoi Pomnik Armii Krajowej, nazwano akowskim imieniem sanitariuszki. Ma nam zawsze przypominać, jak wielkie męczeństwo w walce o wolną ojczyznę było udziałem młodych, niewinnych ludzi. Bohaterska sanitariuszka „Inka” urodziła się w patriotycznej rodzinie, na skraju Puszczy Białowieskiej. Ojciec Danki w młodości (w 1913 r.) został zesłany na Sybir za działalność niepodległościową. Po powrocie ożenił się z Eugenią z Tymińskich i został leśniczym w Olchowie koło Narewki. Wywieziony w 1940 roku drugi raz na Sybir, w 1941 wstąpił do armii Andersa, umarł na żołnierskim szlaku w Teheranie w 1943. Matka Danki należała do siatki terenowej AK. Po ciężkim śledztwie prowadzonym przez gestapo rozstrzelano ją we wrześniu 1943 roku. Pod wrażeniem śmierci matki 15-letnia Danka i jej starsza siostra Wiesia wstąpiły do Armii Krajowej. Skończyły tam kurs sanitariuszek. W październiku 1944 roku Danka zaczęła pracę w nadleśnictwie Narewka, jednocześnie należąc do siatki AK kierowanej przez leśniczego Stanisława Wołoncieja. Aresztowana wraz z pracownikami nadleśnictwa, w czasie konwoju uwolniona przez grupę „Konusa”, trafiła do Wileńskiej Brygady AK mjr. Zygmunta Szendzielorza, walczącej z NKWD, UB, KBW i z sowieckimi konfidentami najpierw na Podlasiu, później na Pomorzu. Aresztowano ją w lipcu 1946 roku w Gdańsku, gdzie pojechała po zaopatrzenie dla oddziału. 3 sierpnia Wojskowy Sąd Rejonowy skazał ją na śmierć. Prezydent Bierut nie skorzystał z prawa łaski (o którą wystąpił obrońca z urzędu), choć miał córkę w tym samym wieku i tego lata odpoczywał z nią w Sopocie. W przesłanym grypsie z więzienia „Inka” napisała: „Powiedzcie mojej babci, że zachowałam się jak trzeba”.

 

Lidia Trybek, Sopockie pomniki

 

 

MAPA

Esperantystom

 

 

na zielonym szlaku; idąc od ulicy Mikołaja Reja do lasu, na prawo za skrętem w kierunku ujęcia wody

 

W środku polanki pod południowym zboczem Doliny Świemirowskiej ustawiono monument z kamieni narzutowych z marmurową tablicą z napisem i posadzono tzw. dąb esperantystów. Odbyło się to w 1927 roku podczas gdańskiego Światowego Kongresu Esperantystów, zorganizowanego z okazji 40-lecia istnienia języka. Napis w języku esperanto i niemieckim informował o zjeździe i posadzonym dębie. Jesienią 1938 roku naziści wycięli jubileuszowy dąb i usunęli pamiątkowy głaz. W 1959 roku zasadzono nowy dąb i umieszczono obecny głaz z napisem w języku esperanto: „1. 8. 1927 podczas XIX Światowego Kongresu Esperantystów posadzono w tym miejscu dąb jubileuszowy, zniszczony później przez faszystów. Ponownie posadzono w tym miejscu dąb w czasie XV Międzynarodowego Zjazdu Młodzieży Esperanckiej. 26. 7. 1959”. Idąc w kierunku pomnika natrafiamy na kamień drogowskazowy z wyrytym napisem niemieckim: „Esperantoweg” i wyrytym po wojnie napisem polskim: „Dąb”.

 

Lidia Trybek, Sopockie pomniki

 

 

MAPA

Janowi z Kolna na pamiątkę odkrycia Ameryki

 

 

Antoniego Abrahama, początek ulicy Stefana Żeromskiego , Sopot

 

Nieżyjący już sopocianin, mieszkający przy ulicy Władysława Andersa 10, poświęcił swój prywatny pomnik Janowi z Kolna.

Na podstawie: Lidia Trybek, Sopockie pomniki

 

 

 

MAPA

Kościół Zbawiciela w Sopocie

 

 

skwer Bowiena

biuro parafii przy ul. Kościuszki 51

 

www: www.sopot.luteranie.pl

 

Kościół parafii ewangelicko-augsburskiej w Gdańsku z siedzibą w Sopocie i biskupa diecezji pomorsko-wielkopolskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Rzeczypospolitej Polskiej

 


 

 

 

MAPA

Latarnia Morska

 

 

Grunwaldzka 1-3

81-759 Sopot

 

 

 

Latarnia morska w Sopocie a zarazem wieża widokowa powstała wraz z budową nowego zakładu balneologicznego w latach 1903 - 1904. Otwarta w sezonie dla zwiedzających, wejście od strony molo, tzn. trzeba zapłacić wpierw w kasie, aby wejść na molo, wstęp na wieże widokową płatny.

 


 

 

 

MAPA

Obiekty na terenie miasta Sopotu wpisane do rejestru zabytków woj. pomorskiego

 

Zespół urbanistyczny Sopotu
Kościół Św. Jerzego Pl. Konstytucji 3 Maja
Kościół Ewangelicko– Augsburski– Park Płd
Przedszkole, Miejski Zespół Szkół Ekonomicznych ul. Chrobrego 48
Willa Cadena ul. Czyżewskiego 12
Dom pod Sowami ul. Parkowa 43 i 45
Willa z założeniem ogrodowym ul. Goyki 3
Domy mieszkalne i dawna oficyna gospodarcza ul. Mokwy 5-7
Willa ul. Jagiełły 10
Wojskowy Dom Wypoczynkowy ul. Kilińskiego 12
Dom ob. Muzeum w Sztutowie ul. Kościuszki 63
Kompleks zabudowy zabytkowej przy ul. Królowej Jadwigi 3-9
Willa ul. Mickiewicza 12
Willa ul. Mickiewicza 36
Hotel „Parkowy“ i oficyna ul. Moniuszki 10
Szpital Przeciwgruźliczy i Park „Stwowie“
Dwór „Hiszpański“ AL. Niepodległości 781
Dom mieszkalny + założenie parkowe ul. Obrońców Westerplatte 18/22
Grand Hotel ul. Powstańców Warszawy 12/14
Zakład Balneologiczny Plac Zdrojowy Łazienki Południowe Al. W. Polskiego 1
Kompleks zabudowy zabytkowej przy ul. Wybickiego
Cmentarz Katolicki ul. Malczewskiego
Dom pogrzebowy ul. Malczewskiego
Cmentarz Komunalny d. Ewangelicki ul. Malczewskiego
d. Kaplica Cmentarna obecnie Administracja Cmentarza Komunalnego
Kaplica grobowa rodziny von Herbat Willa ul. Ceynowy 3
Willa Hestia ul. Władysława IV/3
Zespół Sądowo– Więzienny
Willa ul. Haffnera 86
Kaplica p.w. Ęw. Andrzeja Boboli ul. Powstańców Warszawy
Kapliczka przydrożna róg ul. Malczewskiego i Al. Niepodległości
Dom mieszkalny ul. Abrahama 5/7
Dom mieszkalny i park ul. Abrahama 10
Dom mieszkalny ul. Armii Krajowej 68
Dom mieszkalny ul. Haffnera 13
Przedszkole ul. Haffnera 72
Dom mieszkalny ul. Chmielewskiego 9
Hotel „Irena“ ul. Chopina 36
Dom mieszkalny ul. Czyżewskiego 13
Dom mieszkalny ul. Parkowa 10
Dom mieszkalny ul. Parkowa 24
Domy mieszkalne ul. 23 Marca 68/70 oraz 72 i 74 wraz z założeniem ogrodowym
Dom mieszkalny ul. 3 Maja 16
Dom mieszkalny / d. zespół pensjonatu “Domu Polskiego“ ul. Grunwaldzka11
Dom mieszkalny d. dworek ul. Grunwaldzka 17
Dom mieszkalny ul. Grunwaldzka 33
Dom mieszkalny ul. Helska 1
Dom mieszkalny ul. Jagiełły 12
Dom mieszkalny ul. Kazimierza Wielkiego 1
Dom mieszkalny ul. Makowskiego 8
Szkoła Muzyczna ul. Obrońców Westerplatte 18/22
Dom mieszkalny d. budynek gospodarczy ul. Paderewskiego 12
Dom mieszkalny ul. Poniatowskiego 8
Fragment d. Domu Zdrojowego ob. BWA ul. Powstańców Warszawy 2/4/6
Willa ul. Lipowa 11
Dom mieszkalny ul. Struga 6
Dom mieszkalny ul. Struga 11
Dom mieszkalny ul. Andersa 25
Uniwersytet Instytut Prawa Morskiego ul. Andersa 27
Założenie d. Ogrodu Zdrojowego ob. Skwer Kuracyjny
Dom mieszkalny ul. Mokwy 6
Dom mieszkalny ul. Grunwaldzka 70
Kamienica mieszczańska ul. Małopolska 5/7
Willa ul. Morska 7
Dom mieszkalny ul. Lipowa 9
Dom mieszkalny ul. Obrońców Westerplatte 3 dawne Sanatorium“Ostsee“
wielorodzinny dom mieszkalny ul. Sobieskiego 35
Willa reprezentacyjna ul. Koeciuszki 41 altana ogrodowa
Willa wraz z ogrodzeniem ul. Obrońców Westerplatte 30

MAPA

Papieżowi Janowi Pawłowi II; na pamiątkę współpracy bratnich miast – replika krzyża z Giewontu

 

 

Kujawska 50 , Sopot

 

Szczególnym miejscem kultu religijnego w Sopocie jest kompleks misyjnokościelny, na którego budowę rozpoczęto w 1995 roku, a ukończono w 2001. Usytuowany na stoku wzgórza około 50 metrów n.p.m., z pięknym widokiem na Zatokę Gdańską. Na rozległym placu przed kościołem pod wezwaniem Zesłania Ducha Świętego stoi replika krzyża z Giewontu podarowana przez władze Zakopanego na 100-lecie nadania Sopotowi praw miejskich oraz ciekawa kapliczka. Poniżej placu przy końcu uliczki prowadzącej do obiektu wita wiernych postać Papieża, symbolicznie wychodząca w przestworza z miniaturowej repliki Bazyliki św. Piotra w Rzymie. Na tabliczce dotyczącej pomnika umieszczono tekst: [Pomnik Papieża Jana Pawła II. „Lódź Piotrowa III Tysiąclecia”. Projekt i wykonawstwo art. rzeźbiarz mgr. Jacek Kucaba z Tarnowa. Fundator – Córki i Synowie z rodziny Serafin na cześć pamięci swoich zmarłych rodziców. Sopot 3.11.2001]. Na przytwierdzonej do „krzyża z Giewontu” granitowej tablicy z herbem Zakopanego i herbem Sopotu oraz płaskorzeźbami, jedną - z wizerunkiem krzyża z Giewontu, drugą – z wizerunkiem pomnika Papieża Jana Pawła II napisano natomiast: [1901- 2001. 100 lat krzyża na Giewoncie. 100 lat miasta Sopotu. Replika krzyża z Giewontu, dar miasta Zakopanego na 100-lecie Sopotu. „Trzeba ażeby cała Polska od Bałtyku po Tatry patrząc w stronę krzyża na Giewoncie słyszała i powtarzała sursum corda – w górę serca”. Jan Paweł II].

 

Lidia Trybek, Sopockie pomniki

 

 

MAPA

Polonii sopockiej i na pamiątkę Domu Polskiego

 

 

skarpa przy ulicy Chopina, w pobliżu posesji Chopina 8 , Sopot

 

Umieszczona na głazie wkomponowanym w skarpę tablica została odsłonięta 18 listopada 2001 roku. Zaprojektowała ją Rosvita Stern, przedstawicielka Polonii sopockiej, a wykonał rzeźbiarz Zbigniew Jóźwik. W czasie uroczystości odsłonięcia przekazano do Muzeum Miasta sztandary byłej Polonii: Towarzystwa Gimnastycznego Sokół, Towarzystwa Polek, Towarzystwa Śpiewaczego Chóru Lutnia, Towarzystwa Ludowego i Pierwszą Chorągiew Towarzystwa Ludowego z 1898. Tablica zawiera napis: „ Pamięci Polonii Sopockiej działającej w Wolnym Mieście Gdańsku w okresie 1918 –1939. W tym miejscu stał Dom Polski poświęcony 11 listopada 1928 roku. Siedziba wielu organizacji polskich do 1 września 1939 roku. 11 listopada 2001 roku. Mieszkańcy Sopotu”. Aktywna część Polonii przełomu XIX i XX wieku, a szczególnie członkowie polskich towarzystw nie mieli własnej siedziby na spotkania, przedstawienia artystyczne czy zebrania organizacji. Wynajmowanie od Niemców było drogie i zdarzały się odmowy powodowane czy to naciskami władz i organizacji nacjonalistycznych, czy niechęcią osobistą. W tej sytuacji Towarzystwo Ludowe wystąpiło z inicjatywą zbiórki funduszy na wybudowanie tzw. Domu Katolików (nazwa w owym czasie była politycznie uzasadniona). W 1914 roku po drastycznych antypolskich wystąpieniach Towarzystwo Ludowe wydało odezwę uzasadniającą powstanie Domu Polskiego, jednak I wojna światowa pokrzyżowała plany jego budowy. 1 stycznia 1920 roku polska Rada Ludowa skierowała do Polaków w całym kraju apel o wpłaty na Dom Narodowy w Sopocie, który miał mieścić czytelnię, polskie biuro informacyjne i sekretariat polskich towarzystw. Dopiero w 1928 roku starania radnego Piotra Bresińskiego i środki z Gminy Polskiej umożliwiły zarówno kupno hotelu „ Viktoriagarten”, stojącego wówczas przy dzisiejszej ulicy Chopina, jak i przekształcenie go w Dom Polski.    1 września 1939 roku hitlerowcy zniszczyli wystrój świetlicy i sali teatralnej, budynek zaś przekazano organizacjom niemieckim. Po wojnie Dom Polski dalej służył jako miejsce zebrań i imprez artystycznych. Pierwszy koncert Filharmonii Bałtyckiej odbył się właśnie tu 29 października 1945 roku. Dziś śladem po tym bezcennym zabytku historycznym, pomniku walki o polskość, jest omawiana tablica i pewnie kilka starych fotografii. Jak pisze Franciszek Mamuszka w Bedekerze Sopockim, salę imprez „rozebrano bezmyślnie w 1963 r., a główny budynek – mimo jego znakomitego stanu technicznego – w maju 1971 r.”.

 

Lidia Trybek, Sopockie pomniki

 

 

MAPA

Pomnik Adama Mickiewicza

 

 

Antoniego Abrahama, początek ulicy Stefana Żeromskiego , Sopot

 

Napis na płycie głosi: „Adamowi Mickiewiczowi, Wielkiemu Polakowi, genialnemu poecie, rewolucjoniście. W setną rocznicę zgonu 1855 – 1955. Mieszkańcy Sopotu”.

Na podstawie: Lidia Trybek, Sopockie pomniki

 

 

 

MAPA

Pomnik Jana Jerzego Haffnera

 

 

u wejścia do Parku Północnego, po lewej stronie Grand Hotelu

ul. Powstańców Warszawy 12, Sopot

 

Pomnik założyciela sopockiego uzdrowiska usytuowany w Parku Północnym pomiędzy klubem SFINKS a Grand Hotelem, odsłonięty 8 października 2004 roku podczas święta miasta Sopotu.

 

 

 

MAPA

Pomnik Mariana Mokwy

 

 

Jana Kasprowicza 8 , Sopot

 

Marian Mokwa urodził się 9 kwietnia 1889 roku w zamożnej rodzinie chłopskiej w Malarach koło Wiela (ośrodek życia kulturalnego Kaszub). Do gimnazjum uczęszczał w Kościerzynie, a świadectwo dojrzałości uzyskał w 1908 roku w Starogardzie Gdańskim. Studiował w akademiach sztuk pięknych w Norymberdze, Monachium i Berlinie. W tym okresie malował pejzaże rodzinnych stron, sceny z życia Kaszubów. Biorąc udział w rejsie patrolowym floty tureckiej w 1914 roku, uczestniczył w bitwie morskiej, podczas której został ranny. Wyznał wtedy podobno, iż swój talent poświęci morzu. W czasie wojny służył w wojsku pruskim jako malarz wojenny. W 1918 roku osiedlił się w Sopocie.


Działał na rzecz przyłączenia Gdańska do Polski. Współorganizował wyjazd delegacji kaszubskiej na konferencję w Wersalu. Ożenił się ze Stefanią Łukowicz, uczennicą Ignacego Paderewskiego, słynną później skrzypaczką. W 1922 roku Mokwowie zamieszkali w wybudowanej w Górnym Sopocie willi, którą nazwali „Adelajda”, od miejsca urodzenia pani Stefanii w Australii. W latach 1925-1928 Mokwa wydawał miesięcznik literacko-artystyczny „Fale”. W 1934 w Święto Morza otworzył w wybudowanym przez siebie domu w Gdyni „Galerię Morską” i zaprezentował składającą się z 44 płócien „ Apoteozę Polski Morskiej”. W 1939 roku patrzył, jak Niemcy palili jego morskie i historyczne obrazy. Wiele z nich odtworzył. Dużo w swoim życiu podróżował. Odwiedził Francję, Austrię, Szwecję, Egipt, Persję, Grecję, Bałkany, Teheran, Kaszmir, Indie; był znany jako akwarelista Orientu. Namalował około 8 tysięcy obrazów, setki rysunków i akwarel. Jego prace znajdują się w muzeach w Warszawie, Gdańsku i wielu innych miastach; mają je też prywatni miłośnicy sztuki w kraju i za granicą, również dwory królewskie.

 

Lidia Trybek, Sopockie pomniki

 

 

MAPA

Pomnik Marynarzy

 

 

Park Północny, nieopodal ścieżki od Grand Hotelu do Łazienek Północnych

 

Pomnik składał się z głazu narzutowego o wysokości 1,7 m umieszczonego na cokole z granitowych ciosów. W 1948 r. na głazie zainstalowano tablicę poświęconą polskim marynarzom, dostawiono też kotwicę z łańcuchem. Napis głosił: „1939 – 1945, Marynarzowi polskiemu, który nie szczędził krwi ani sił za Polskę Ludową silną na morzu. ZUWZ. ONID. Sopot 1948 r. ”. Po zmianie ustroju pozostawiono niezmienioną formę architektoniczną, ale przeredagowano napis na: „Marynarzom polskim, którzy nie szczędzili krwi ani sił w walce o Polskę silną na morzu”.

 

Lidia Trybek, Sopockie pomniki

 

 

MAPA

Pomnik Sportowców

 

 

przed stadionem Sopockiego Klubu Lekkoatletycznego,

ul. Józefa Wybickiego 48 , Sopot

 

Pomnik poświęcony sportowcom to dziesięciotonowy głaz narzutowy z marmurową tablicą z napisem: „ Ku czci sportowców poległych w walce z okupantem w latach 1939 – 1945” umieszczoną w wykutym wgłębieniu. Głaz ten przetransportowano z pobliskiej dolinki w czasie budowy Boiska Stulecia (decyzję o budowie pierwszego dużego boiska w Sopocie podjęto w 1923 roku, w setną rocznicę istnienia kąpieliska, a uroczyście otwarto boisko w 1926 roku) i wtedy sławił niemieckich sportowców.

 

Lidia Trybek, Sopockie pomniki

 

 

MAPA

Pomnik upamiętniających powrót Sopotu do Polski po drugiej wojnie światowej

 

 

zieleniec u zbiegu ulic Adama Mickiewicza i Elizy Orzeszkowej , Sopot

 

23 marca 1980 roku, w 35 rocznicę wyzwolenia miasta odsłonięto pomnik upamiętniający powrót Sopotu do Polski po II wojnie światowej. Ma on 2,5 m wysokości i składa się z dwóch granitowych ciosanych głazów, ustawionych jeden na drugim. Do dolnego przytwierdzono mosiężną tablicę z ciekawym herbem Sopotu, zaprojektowanym przez Zbigniewa Jóźwika, na górnym wykuto napis: „ 23 marca 1945”. Drugą tablicę z napisem: „W XXXV rocznicę wyzwolenia Sopotu. Mieszkańcy.” zdjęto z pomnika w celu odnowienia.

 

Lidia Trybek, Sopockie pomniki

 

 

MAPA

Pomnik Żołnierzy Armii Krajowej

 

 

Park „Inki”, naprzeciwko Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Gdańskiego

ul. Armii Krajowej 101, Sopot

 

Pomnik zaprojektował rzeźbiarz Tadeusz Markiewicz. Na betonowym postumencie w kształcie ściętego ostrosłupa leży flaga, która przechodzi w złotobarwnego orła w koronie z wzniesionymi ku górze skrzydłami. Poniżej na cokole wyryto charakterystyczną kotwicę – symbol Polski Walczącej, i napis: „Bóg, honor, ojczyzna. Armia Krajowa 1939 – 1945”. Zaznaczono również, że pomnik jest autorstwa artysty rzeźbiarza Tadeusza Markiewicza, a cokół wykonał Leon Czerwiński z firmy „Markam”. Pomnik stoi w Parku Sanitariuszki „Inki”. Nieopodal znajduje się kamień z tablicą poświęconą Danucie Siedzikównie, sanitariuszce AK „Ince”.

 

Na podstawie: Lidia Trybek, Sopockie pomniki

 

 

 

MAPA

Pomordowanym mieszkańcom Sopotu

 

 

Skwer im. Ks. Władysława Szymańskiego,

obok Urzędu Miasta

ul. Kościuszki 25/27, Sopot

 

Pomnik Martyrologii Polskich Mieszkańców Sopotu powstał z inicjatywy kilkudziesięciu członków Sekcji Historyczno-Dokumentacyjnej Towarzystwa Przyjaciół Sopotu, mieszkających w Sopocie przed II wojną światową. Zaprojektował go Adam Smolana, znany sopocki rzeźbiarz, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. W wykonaniu pomagali, ze względu na chorobę autora, architekci Andrzej Reichel i Włodzimierz Stopa. Pomnik odsłonięto 22 marca 1985 roku w przeddzień 40 rocznicy wyzwolenia Sopotu. 11 listopada 1995 roku nałożono orłowi koronę zaprojektowaną przez rzeźbiarkę Izabellę Smolanę, żonę nieżyjącego już wówczas autora pomnika.

 

 

 

 

MAPA

Żołnierzom Armii Radzieckiej

 

 

Wzgórze Olimpijskie, wejście – początek ulicy Moniuszki, prowadzącej do Opery Leśnej

 

Pomnik poświęcony żołnierzom Armii Radzieckiej znajduje się na Wzgórzu Olimpijskim, zwanym dawniej Wzgórzem Prątki. W 1909 roku, kiedy po raz pierwszy go odsłonięto, jako Pomnik Wojenny, miał symbolizować niemiecką straż nad Wschodnią Marchią i przypominać zwycięstwo Prusaków na Francuzami. Na cokole z granitowych ciosów ustawiono 8-tonowy głaz narzutowy o wysokości 2,5 m, do którego przytwierdzono orła o rozpiętości skrzydeł 1,5 m i ciężarze 1,5 tony. Po 1918 roku do cokołu i przyległych kolumn dodano tablice z imionami, nazwiskami i datami urodzin sopocian poległych w czasie I wojny światowej. W roku 1945 usunięto je wraz orłem, którego wywieziono do Związku Radzieckiego. Do głazu zaś przytwierdzono czerwoną pięcioramienną gwiazdę. Pod nią widnieje napis w języku polskim i rosyjskim: „Bohaterom o wyzwolenie Sopotu”. Na przedniej ścianie cokołu umieszczono bazaltowe tablice z nazwiskami 63 żołnierzy radzieckich, pochowanych na cmentarzu przed pomnikiem, gdzie spoczywa w sumie 646 poległych. Przed cmentarzem, jak również przy drodze wiodącej na wzgórze, postawiono betonowe płyty z informacją o nekropolii w dwóch językach – rosyjskim i polskim. Na pierwszej tablicy z czerwoną gwiazdą napisano: „Tu spoczywa 646 żołnierzy Armii Radzieckiej, którzy oddali życie w walce o wyzwolenie Sopotu w marcu 1945 roku. Cześć ich pamięci”. Na drugiej, u podnóża Wzgórza Olimpijskiego - „Cmentarz żołnierzy Armii Radzieckiej poległych w walkach o wyzwolenie Sopotu w marcu 1945 roku”.

 

Lidia Trybek, Sopockie pomniki

 

 

MAPA
 
© 2014 URZĄD MIASTA SOPOTU   |
PROJEKT I WYKONANIE: PHENO